ΙΣΤΟΡΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ & ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ

Αρχική » Ελληνική αλχημεία: Νέες ιστορικές κατευθύνσεις και η διδακτική τους αξιοποίηση

Ελληνική αλχημεία: Νέες ιστορικές κατευθύνσεις και η διδακτική τους αξιοποίηση

 

Η ελληνική αλχημεία, είτε στις ελληνορωμαϊκές και βυζαντινές εκδοχές της είτε στις μεταβυζαντινές μεταπλάσεις της, εξακολουθεί να αποτελεί ένα σχεδόν αχαρτογράφητο πεδίο για την ελληνική ιστοριογραφία. Αλλά και διεθνώς η σχετική ιστορική έρευνα για πολλές δεκαετίες καταλάμβανε περιορισμένο μονάχα χώρο συγκριτικά με εκείνον που αφιερωνόταν στη μελέτη της αραβικής, της δυτικής μεσαιωνικής ή της αναγεννησιακής αλχημείας. Ωστόσο, η ελληνική αλχημεία μπορεί να αποβεί εξαιρετικά καρποφόρο αντικείμενο ιστορικής διερεύνησης, ακριβώς επειδή συνιστά έναν χώρο όπου διασταυρώνονται πολλές και διαφορετικές γραμμές ιστορικής εξέλιξης, αλλά και ένα γνωστικό πεδίο στο οποίο συναντώνται και αλληλεπιδρούν πρακτικές και λόγοι που αναφέρονται σε μια πολλαπλότητα ιδιαίτερων γνωστικών αντικειμένων (βιοτεχνία, φιλοσοφία περί φύσεως, θεολογία, ιατρική κ.ο.κ.). Το προτεινόμενο θεματικό πάνελ επιδιώκει να αναδείξει τη σημασία και τη γονιμότητα αυτής της πολύπλευρης διάστασης, επικεντρώνοντας σε ορισμένες από τις εκφάνσεις της ελληνικής αλχημείας. Ειδικότερα, θα εξεταστούν οι σχέσεις της με τη βυζαντινή φυσική φιλοσοφία, με συγκεκριμένους κλάδους της βιοτεχνίας στο Βυζάντιο, καθώς και με τα εγχειρήματα αναμόρφωσης του φιλοσοφικού λόγου περί φύσεως στις ελληνόφωνες κοινότητες κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα. Επιπλέον, θα συζητηθεί, η δυνατότητα διδακτικής αξιοποίησης των διανοιγόμενων νέων ιστορικών κατευθύνσεων.

Advertisements